Livre
Néerlandais

De slimste

Mario Ramos (auteur), Tjibbe Veldkamp (traducteur)
De wolf wil Roodkapje te slim af zijn door snel naar het huisje van grootmoeder te rennen, zodat hij eerst grootmoeder en dan Roodkapje kan opeten. Hij vindt niemand thuis maar sluw als hij is, verkleedt hij zich als oma. Is dat wel een goed plan…?
Titre
De slimste
Auteur
Mario Ramos
Traducteur
Tjibbe Veldkamp
Langue
Néerlandais
Langue originale
Français
Titre original
Le plus malin
Édition
1
Éditeur
Utrecht: De Fontein, 2011
[44] p. : ill.
ISBN
9789026129629 (hardback)

Commentaires

De tijd dat de wolf Roodkapje te slim af was, is voorbij. Over de hele wereld zetten Roodkapjes het sprookjespersonage naar hun hand, zowel op intellectueel als op seksueel vlak. Denk maar aan de vele gedaantes van Roodkapje die door Sandra L. Beckett besproken worden in Red Riding Hood for All Ages (Wayne State U Press, 2008). Niet zelden wordt er daarnaast in kinder- en jeugdliteratuur voor het perspectief van de wolf gekozen. Zo ook in Mario Ramos’ prentenboek De slimste (2011), dat met zijn titel ironisch verwijst naar die wolf. Wanneer het gewiekste personage, gekleed in oma’s nachtpon, op zoek moet naar Roodkapje, maakt hij namelijk een fatale inschattingsfout. Gefrustreerd omdat alle sprookjespersonages in het bos denken dat hij oma is, zet hij zijn gemeenste gezicht op en springt tevoorschijn, hopend dat Roodkapje hem tenminste zal herkennen. Omdat de postmoderne wolf zelfbevestiging waardevoller acht dan een snelle hap, slaagt Roodkapje erin uit zijn klauwen te …Lire la suite
'Dag rood hapje, ik bedoel Roodkapje', zegt de wolf als zij elkaar tegenkomen in het bos, 'je lijkt net een aardbeitje'. De wolf heeft honger, net als in het sprookje, en snelt naar oma's huis, zodat hij oma kan opeten en een aardbeitje toe. Hij vindt zichzelf zo slim. Maar als hij oma's nachtpon aantrekt in haar lege huis en hij buiten nog even zijn sporen wil wissen, valt de deur dicht. Als hij mismoedig door het bos loopt, komt hij allerlei bekende sprookjesfiguren tegen, zoals de beren die op zoek zijn naar Goudlokje, de zeven dwergen en de prins die op zijn witte paard op zoek is naar het kasteel van Doornroosje. En alle sprookjesfiguren zien hem aan voor oma! Roodkapje zal hem toch wel herkennen? Humoristisch prentenboek, dat een eigen draai geeft aan het klassieke sprookje, waarbij vrijelijk geput is uit andere sprookjes. De eenvoudige, gekleurde en zwartomlijnde illustraties zijn sprekend en vermakelijk. De prenten vertellen een deel van het verhaal en de korte, heldere en gee…Lire la suite

De slimste

Dit sprookje begint met ‘Op een dag …’ en dan denk je dat je vertrokken bent voor het sprookje van Roodkapje. Maar al vanaf de tweede zin besef je dat dit toch wel een andere weg zou kunnen opgaan. De wolf begroet Roodkapje met ‘dag rood hapje’ en de toon is meteen gezet. De wolf waarschuwt Roodkapje voor gevaarlijke beesten in het bos, zoals haaien. Roodkapje lacht om zijn grapje maar neemt wel zijn tip om wat bloemen te plukken voor oma ter harte. Ondertussen haast de wolf zich naar het huisje van oma. Zijn plan om eerst oma op te peuzelen en Roodkapje als toetje te verorberen loopt echter wat mis. Oma is immers niet thuis. De wolf trekt de nachtpon van oma aan en wil in haar bed kruipen. Eerst moet hij echter buiten nog zijn sporen uitwissen. Jammer genoeg slaat een windstoot de deur achter hem dicht. Daar staat die grote boze wolf nu, in een roze nachtpon, met een belachelijk mutsje op … Hij komt de jager tegen, maar die is zijn bril kwijt en herkent hem niet. Ook Kleine Beer, …Lire la suite

À propos de Mario Ramos

Mario Ramos, né à Bruxelles (Belgique) le 7 novembre 1958 de mère belge et de père portugais, et mort à Bruxelles le 16 décembre 2012, est un illustrateur et écrivain belge de littérature jeunesse de langue française.

Biographie

Après des études supérieures de communication graphique à La Cambre (Bruxelles), avec comme chef d'atelier Luc Van Malderen, Mario Ramos, grand admirateur de Tomi Ungerer et de Saul Steinberg, commence sa carrière professionnelle en 1983 : il réalise de nombreuses affiches, des dessins de presse, des illustrations publicitaires... Il publie également deux premiers livres chez Marc Bombaert, un petit éditeur bruxellois qui fera faillite, et pour lequel il illustre Contes et récits de Tolstoï (1986) et Zéro, un texte…En lire plus sur Wikipedia