Mannen die vrouwen haten. 2
×
Mannen die vrouwen haten. 2
In de reeks: Millennium saga ; #2
Nederlands
2013
Volwassenen
Mikael Blomkvist bijt zich vast in zijn onderzoek naar de mysterieuze verdwijning van Harriet Vanger, twintig jaar geleden. Hij wroet tot in de diepste krochten van de familiegeschiedenis van de Vangers en legt heel wat schandvlekken en smerigheid bloot. Lisbeth Salander, die hem is gevolgd naar het eiland, schiet hem te hulp bij zijn onderzoek. Samen vervolledigen ze de stukken van een vreselijke…
Mikael Blomkvist bijt zich vast in zijn onderzoek naar de mysterieuze verdwijning van Harriet Vanger, twintig jaar geleden. Hij wroet tot in de diepste krochten van de familiegeschiedenis van de Vangers en legt heel wat schandvlekken en smerigheid bloot. Lisbeth Salander, die hem is gevolgd naar het eiland, schiet hem te hulp bij zijn onderzoek. Samen vervolledigen ze de stukken van een vreselijke puzzel... Mannen die vrouwen haten, De vrouw die met vuur speelde en Gerechtigheid: Stieg Larssons Millennium-trilogie werd, na zijn dood, wereldwijd een bestseller. Na de verfilming wordt het succesverhaal nu ook verdergezet in stripvorm. Het verhaal van elk boek zal in twee delen verteld worden. De reeks zal dus in totaal zes delen tellen.

Leeswolf

Dit tweede deel van 'Mannen die vrouwen haten', de opgesplitste stripadaptatie van het eerste boek in Stieg Larssons Millennium-trilogie, beschrijft de ontmoeting tussen hoofdpersonages Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. De eerste is een integere journalist, die beweert een biografie van zakenman Henrik Vanger te schrijven maar eigenlijk de onopgeloste verdwijning van diens nichtje, veertig jaar eerder onderzoekt. De tweede is een asociale en getormenteerde punker en hacker, die werkt voor de onderzoeksfirma van Vangers advocaat maar al op eigen houtje in het dossier was gedoken.
Ze heeft haar eigen normen en haar moeilijke jeugd verklaart enigszins haar gestoorde karakter. Er wordt regelmatig plaats gemaakt voor flashbacks naar gebeurtenissen uit haar jeugd, die haar personage ook een stevige achtergrond geven. Blomkvist overtuigt haar om zich bij hem te voegen op het eiland waar de maffe leden van de Vanger-familie samenwonen.
De samenwerking leidt tot doorbraken. Lisbeth zoekt de identiteit van de persoon waar de verdwenen Harriet naar kijkt op een foto, Blomkvist zit de seriemoordenaar op het spoor die Harriet mogelijk had ontmaskerd. Op de geïsoleerde locatie zijn ze al snel doelwit van een moordenaar. En dan bevindt de journalist zich plots geketend in een gruwelkelder.
Ook het vervolg van deze stripversie van de beroemde whodunit blijft vlot overeind. Met zijn solide personages, vinnige dialogen, functionele flashbacks, gedoseerde actie en ontmaskering was het origineel gesneden koek voor Sylvain Runberg, die in het kortere bestek van een strip toch die elementen uit de roman weet te behouden.
Met zijn tekenstijl, die het midden houdt tussen karikatuur en realisme, heeft José Homs al snel een eigen en herkenbare plaats verworven in de stripgrafiek. De mengeling tussen onschuldige en haast zomerse tinten contrasteert met de noordelijke koelheid en vooral de geweldscènes — hoewel ook deels gesuggereerd; het geeft de reeks een eigen gezicht.
[Wilfried Poelmans]

NBD Biblion

Gerard Zeegers
Na het boek en de film is er ook een stripversie van Stieg Larssons bestseller 'Millennium'. Het verhaal is wellicht bekend, maar kortweg komt het er op neer dat een bekende onderzoeksjournalist (Blomkvist) in het verleden duikt van een machtige familie. De oude Henrik Vanger wil weten wat er 44 jaar geleden is gebeurd met zijn verdwenen nichtje. Blomkvist start zijn onderzoek op het schiereiland waar de familie woont. Hij ontdekt dat het punkmeisje Lisbeth Salander zijn computer heeft gehackt. Blomkvist haalt haar over om hem te helpen. Wie de film heeft gezien, zal in het begin steeds die gezichten voor zich zien, maar door het uitgekiende scenario en het spectaculaire tekenwerk verdwijnen die naar de achtergrond. Zelfs als je het verhaal al kent, is dit album (verrassend genoeg) toch de moeite waard en dus minder overbodig dan vooraf lijkt. Niet afzonderlijk leesbaar van het eerste deel (2013)*.