De bijeneters : zeven variaties

Peter Terrin (auteur)
+1
De bijeneters : zeven variaties
×
De bijeneters : zeven variaties De bijeneters : zeven variaties

De bijeneters : zeven variaties

Volgens Van Dale is een variatie onder meer 'een daad waardoor (men) iets verandert'. Maar het is ook 'elk der verschillende bewerkingen van een zelfde thema'. Beide definities zijn van toepassing op De bijeneters. In elk van deze zeven variaties staat een daad centraal waardoor alles verandert - of het nou om een dwingend verhoor gaat zoals in De verdachte of om een blijk van buitengewone eerlijk
Titel
De bijeneters : zeven variaties
Auteur
Peter Terrin
Taal
Nederlands
Distributeur
Brussel: Luisterpunt, 2006
1 cd
Speelduur
04:30:00
Aantekening
Nederlandse stem

Andere formaten:

Besprekingen

Literatuur is als whisky

GENT - In De bijeneters serveert de Gentse rasverteller Peter Terrin (1968) zeven korte verhalen. Zuinig, messcherp. "Men noemt mijn verhalen donker, maar ze zijn gewoon eerlijk. Ik heb al veel eenzame mensen gezien", zegt Terrin.

Peter Terrin schrijft verhalen om ad fundum uit te lezen

U wordt de hele tijd vergeleken: David Lynch, Willem Elsschot, Franz Kafka...

Niks mis mee. Al weet ik ook wel dat ik lang niet hun niveau haal. De vergelijking met Kafka vind ik zelfs lachwekkend. Recensenten willen nieuwe schrijvers wat graag catalogeren. En automatisch kom je dan bij vergelijkingen uit. Wat ik zelf fantastisch vind bij Lynch: hoe hij het aandurft de kijkers zelf het verhaal te laten maken. Ik speel ook graag met de klassieken. Albert Camus is tamelijk aanwezig in Schoonmaak of de lotgevallen van Abdullah en ikzelf. En na lezing van de twee kortste verhalen zul je zeggen dat ik Raymond Carver las. Zo kun je bijna elk verhaal zien als een hommage aan een groot voorbeeld. Maar: ik heb dat niet van tevoren bedacht. Het verhaal kwam eerst.

Het verhaal komt eerst. Waar begint het verhaal?

Een voorbeeld: De verdachte is begonnen met de moord op de Zweedse minister van buitenlandse zaken An…Lees verder

Wie is bang van de boze buurman?

In zijn nieuwe roman schetst Peter Terrin een onthutsend beeld van mensen in een maatschappij die egoïsme en vervreemding in de hand werkt. Maar het lezen blijkt wel een genot.

Het mooie aan verhalenbundels is dat er veel aan je verbeelding wordt overgelaten. De personages zijn niet tot in de details beschreven, het verhaal kan na de laatste punt nog onverwachte wendingen nemen in je gedachten. Als de verhalen indrukwekkend zijn, draag je ze nog dagen, soms weken of zelfs jaren mee. Als de verhalen overweldigend zijn, lig je wakker van de kronkels die je gedachten maken. Dat laatste presteert Peter Terrin in De bijeneters .

De bijeneters kreeg als ondertitel ,,Zeven variaties''. Het thema waarop gevarieerd wordt, is het motto van het boek, een citaat uit De vreemdeling van Albert Camus: ,,Ik dacht dat ik mij slechts hoefde om te keren om aan alles een eind te maken. Terrin legt zijn vreemdelingen vast op scharniermomenten. Zijn personages zijn moreel vervlakt, sociaal vereenzaamd of vastgeroest in een dwingend patroon.

Zo is er een man die er maar niet in slaagt waardig naar de hoeren te gaan, een reinigingswerker voor wie het afwerken van…Lees verder

Angstaanjagende autisten

VERHALEN

De bijeneters

Peter Terrin 2006, De Arbeiderspers, Amsterdam, 171 blz., 14,95 euro, ISBN 90-295-6390-7.

(tijd) - 'Ik dacht dat ik mij slechts hoefde om te keren om aan alles een eind te maken.' Die zin uit 'De vreemdeling' van Albert Camus is het vertrekpunt voor het nieuwe boek van de angstwekkend onderkoelde Vlaamse auteur Peter Terrin (1968). 'De bijeneters' bundelt zeven sterke verhalen over de beklemmende absurditeit van het alledaagse. Niets is wat het lijkt, en niemand is te betrouwen. Vooral de verteller niet.

Peter Terrin wordt door literair journalisten gemakshalve tot de zogenaamde 'Dertigers' gerekend. Met die ietwat ongelukkige benaming - die verwijst naar hun huidige leeftijd en dus uiteraard gedoemd is om over een paar jaar onbruikbaar te worden - wordt de generatie jonge schrijvers bedoeld die steeds nadrukkelijker de plak zwaait in de Vlaamse letteren. Van hen wordt gezegd dat ze terugkeren naar authentieke, neorealistische verhalen…Lees verder

De wereld die de Vlaamse schrijver (1968) in zijn zeven verhalen oproept, is raadselachtig en kil. Geen wonder dat de personages slechts vruchteloze pogingen kunnen doen om er zich in staande te houden en onderworpen zijn aan angst, eenzaamheid, vervreemding en onbegrip. Zo zijn er labiele zwijgers die verdacht worden van moord (‘De verdachte’ en ‘Schoonmaak’), en een oude man die zijn buurman vermoordt omdat die te luide muziek draait (‘De moordenaar’). In de verhalen draait het om inertie, het vergeefse streven om uit de impasse te breken. Zo probeert een terminaal zieke elke nacht van een bonte koe te dromen om te genezen (‘De bonte koe’), een vrouw tijdens haar vakantie met een vriend haar fobie te onderdrukken (‘De bijeneters’) en een radioamateur zijn zwaar gehandicapte vrouw te verzorgen (‘Fiji’). De auteur laat zien hoe gemakkelijk mensen kunnen ontsporen tengevolge van (ir)reële angsten. Opvallend zijn de afgewogen dosering van spanning en ingetogenheid. De ellende wordt voel…Lees verder

Over Peter Terrin

CC BY 3.0 - Foto van/door Whyilovethisbook

Peter Terrin (Tielt, 3 oktober 1968) is een Vlaams schrijver. Hij studeerde aan de Universiteit Gent en won in 2010 de Europese Literatuurprijs met zijn boek De bewaker.

Schrijverscarrière

Terrins eerste bundel verscheen in 1998 en kreeg de naam De Code mee. In 2001 volgde zijn eerste roman, Kras. Hij werd twee keer genomineerd voor de AKO Literatuurprijs voor zijn roman Blanco en verhalenbundel De Bijeneters en won op 29 oktober 2012 deze prijs voor zijn roman Post Mortem. In 2010 werd zijn boek De bewaker ook genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. Mede voor zijn laatste roman Post mortem werd hij genomineerd voor de Halewijnprijs 2012.

Op 19 oktober 2014 werd hij gehuldigd als ereburger van Wingene, de plaats waar hij opgroeide.

Bibliografie

Ro…Lees verder op Wikipedia